-
Salon z aneksem kuchennym i jadalnią jako centrum życia domowego. Jedno wnętrze wygodnie obejmuje strefę wypoczynku z dużą sofą narożną i stolikiem kawowym, strefę gotowania z pełnym zestawem mebli kuchennych (płyta, lodówka, zlew i blat) oraz jadalnię ze stołem dla sześciu osób i hokerami. Takie rozwiązanie ułatwia codzienną logistykę rodziny i przyjmowanie gości, a przy wariancie z osobnymi pomieszczeniami zwykle traci się metraż na dodatkowe drzwi i komunikację oraz trudniej utrzymać kontakt domowników w trakcie gotowania.
-
Bardzo duża wielkość salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. Metraż pozwala realnie ustawić wszystkie zaplanowane meble: narożnik pięcioosobowy, wygodny ciąg kuchenny z czteropalnikową płytą i lodówką oraz duży stół dla sześciu osób, bez rezygnowania z komfortowych przejść. Dzięki temu domownicy mogą równolegle odpoczywać, odrabiać lekcje przy stole czy przygotowywać posiłki, a pomieszczenie nie staje się „korytarzem” między pokojami.
-
Dwie sypialnie dla dzieci obok siebie – elastyczność dla rodziny i alternatywne zastosowania. Układ z dwoma niezależnymi pokojami dziecięcymi ułatwia wychowanie rodzeństwa, a bliskie sąsiedztwo sprzyja wspólnej zabawie i poczuciu bezpieczeństwa, gdy rodzice są w pobliżu. Jedną z nich można też łatwo zamienić na gabinet do pracy z dużym biurkiem lub pokój hobby, bo w mieszkaniu pozostaje pełnowymiarowa sypialnia małżeńska, a wszystkie pokoje mają wejścia bezpośrednio z części dziennej.
-
Duża sypialnia małżeńska z wygodnym wyposażeniem i dobrym sąsiedztwem. Metraż pozwala na łóżko dwuosobowe z dwiema szafkami nocnymi oraz pojemną szafę, bez poczucia ścisku przy codziennym użytkowaniu. Dodatkowym atutem jest sąsiedztwo sypialni dla dziecka 10,11 m² – rodzice mają blisko do młodszego dziecka w nocy, co podnosi komfort opieki i ogranicza konieczność przechodzenia przez część dzienną.
-
Wygodne wejścia do wszystkich trzech sypialni bezpośrednio z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią. Taki układ skraca drogę między codziennymi strefami: z jadalni szybko przeniesiesz dziecko do łóżka, a rano łatwo rozdzielić domowników do ich pokoi bez „krążenia” po korytarzach. Jest to też korzystne akustycznie i organizacyjnie, bo korytarz wejściowy obsługuje głównie strefę sanitarną, a część prywatna pozostaje czytelna i łatwa do ogarnięcia.
-
Bardzo duża łazienka oraz dodatkowe WC – wygoda domowników i gości. W większej łazience mieści się wanna, umywalka i pralka, dzięki czemu domowe pranie nie zabiera miejsca w kuchni, a kąpiel dzieci jest wygodna także przy wieczornej rutynie. Osobne, kompaktowe WC z toaletą pozwala korzystać z toalety, gdy łazienka jest zajęta, co w czterech pokojach realnie zmniejsza kolejki rano i poprawia komfort wizyt gości.
-
Sąsiedztwo łazienki i WC tuż przy salonie z aneksem kuchennym i jadalnią. Podczas spotkań przy stole lub na sofie domownicy i goście mają sanitariaty „pod ręką”, bez wchodzenia w strefę sypialni, co daje więcej prywatności pokojom. Jednocześnie rozdzielenie funkcji na łazienkę i osobne WC odciąża większą łazienkę i pomaga utrzymać porządek w codziennym rytmie całego mieszkania.
-
Taras z dwoma wejściami: z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią oraz z sypialni małżeńskiej. Wyjście z części dziennej działa jak naturalne przedłużenie jadalni i strefy wypoczynku – łatwo wynieść kawę, posadzić gości lub urządzić posiłek na świeżym powietrzu bez „przechodzenia przez sypialnie”. Drugie wyjście, prosto z sypialni rodziców, daje prywatny dostęp do tarasu o poranku lub wieczorem, bez budzenia reszty domowników i bez konieczności przechodzenia przez część wspólną.
-
Szerokie, otwarte przejście (1,22 m) między korytarzem wejściowym a salonem z aneksem kuchennym i jadalnią. Takie wejście ułatwia wnoszenie zakupów, wózka czy większych elementów wyposażenia oraz poprawia wygodę codziennego ruchu kilku osób jednocześnie. Dodatkowo korytarz wejściowy z dużą szafą i bliskością WC porządkuje strefę wejścia: szybciej zdejmujesz okrycie, a toaleta jest dostępna od razu po powrocie do domu.
