-
Strefa prywatna 25,40 m² (master) – komfort jak w domu jednorodzinnym.
Tworzą ją: sypialnia małżeńska, prywatna garderoba oraz prywatna łazienka; taki układ daje rodzicom ciszę i niezależność, a poranne i wieczorne rytuały nie „mieszają się” z częścią dzienną oraz potrzebami dzieci.
-
Duży salon z aneksem kuchennym i jadalnią – wygodne centrum życia domowego.
W salonie z aneksem kuchennym i jadalnią mieści się czteroosobowa sofa narożna ze stolikiem kawowym, pełny zestaw kuchenny ze zmywarką i lodówką oraz duży stół dla sześciu osób; zebranie wypoczynku, gotowania i posiłków w jednym miejscu ułatwia wspólne spędzanie czasu i obsługę gości, zamiast „biegania” między osobnymi pokojami.
-
Wyjście z salonu na taras 20 m² – naturalne wydłużenie części dziennej.
Bezpośrednie wejście z salonu z aneksem kuchennym i jadalnią na taras wzmacnia funkcję jadalni i strefy wypoczynku: łatwo przenieść posiłek, kawę czy rozmowy na zewnątrz, a w ciepłe dni taras działa jak dodatkowy pokój rekreacyjny dla całej rodziny.
-
Bardzo duży blat kuchenny 320 cm – swobodne gotowanie i praca w duecie.
W kuchni zaplanowano długie odcinki blatów roboczych obok płyty czteropalnikowej, zlewu jednokomorowego oraz zmywarki, a do tego praktyczną wyspę; taka skala pozwala wygodnie przygotowywać posiłki „na kilka garnków”, rozkładać składniki i robić miejsce na sprzęty bez chaosu na stole.
-
Dwie sypialnie dziecięce obok siebie – lepsza codzienna organizacja rodziny.
Sąsiedztwo dwóch sypialni dla dziecka ułatwia opiekę nad rodzeństwem, wspólne usypianie i szybkie reagowanie w nocy, a jednocześnie pozwala zachować porządek akustyczny w reszcie mieszkania, bo „strefa dzieci” skupia się w jednym fragmencie układu.
-
Elastyczne wykorzystanie jednej z sypialni dziecięcych – gabinet, pokój gościnny lub hobby.
Każda sypialnia dla dziecka jest na tyle duża, że poza łóżkiem, długim biurkiem i pojemną szafą może pełnić rolę gabinetu do pracy zdalnej, pokoju nastolatka z miejscem na dodatkowe regały albo pokoju gościnnego; bliskość salonu w jednej z nich ułatwia gościom korzystanie z części dziennej bez wchodzenia do strefy rodziców.
-
Balkon przy jednej z sypialni dziecięcych – prywatny azyl i przewietrzanie pokoju.
Wyjście z sypialni dla dziecka na balkon daje dziecku własne miejsce na krzesło, rośliny lub mały stolik, a w praktyce ułatwia też szybkie wietrzenie po aktywnej zabawie; to dodatkowa niezależność, której nie zapewnia pokój bez takiego dostępu.
-
Dwie łazienki, w tym prywatna – sprawniejszy poranek i mniej konfliktów.
Układ z łazienką z wanną i pralką oraz osobną prywatną łazienką z kabiną prysznicową pozwala rozdzielić kąpiele dzieci, pranie i codzienną higienę dorosłych; dzięki temu domownicy nie czekają w kolejce, a część rodzicielska działa niezależnie.
-
Bezpośrednie wejścia z sypialni małżeńskiej do garderoby i łazienki – wygoda i porządek w części dziennej.
Z sypialni małżeńskiej prowadzą osobne wejścia do prywatnej garderoby i do prywatnej łazienki, więc ubieranie się, odkładanie walizek czy przygotowanie do wyjścia odbywa się „w pakiecie” bez zajmowania korytarza; to uspokaja poranki i odciąża pozostałe pomieszczenia.
-
Ogromny korytarz wejściowy i szerokie przejście do salonu – wygodne wejście i lepsza komunikacja.
Wejście prowadzi do korytarza wejściowego z miejscem na kilka dużych szaf, co ułatwia okrycia, obuwie i sprzęty domowe dla całej rodziny, a otwarte przejście o szerokości 1,19 m do salonu z aneksem kuchennym i jadalnią poprawia ruch domowników i wnosi więcej światła oraz oddechu do obu części.
